قفس
دنیا قفسی ست
گرفته مرا تنگ در آغوش
آب و دانه نیازم نیست
آیینه ای بگذارید
تنهاییم بگریزد.
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و سوم مهر ۱۳۸۸ ساعت 13:31 توسط م. سپنتا
گل رنج های بودن
ما هیچگاه از رنج واقعی خلاص نخواهیم شد، زیرا "آگاهی" خاستگاه رنج است. فئودور داستایوسکی
من آگاهی را با تو یافتمعشق را در تو دیدم
و گل رنج های بودن را با تو در باغچه کاشتم.
در عشق
در آگاهی
در رنج خواهم ماند
مادام که تو هستی
در درون من،
و مادام که گل رنج های بودنم
در باغچه نفس می کشند
با دستهای تو آب خواهمشان داد
و نور را در رنج و مهر
بر تو خواهم تابانید.
نوشتههای پیشین
- مهر ۱۳۹۱
- شهریور ۱۳۹۱
- مرداد ۱۳۹۱
- تیر ۱۳۹۱
- خرداد ۱۳۹۱
- اردیبهشت ۱۳۹۱
- فروردین ۱۳۹۱
- اسفند ۱۳۹۰
- بهمن ۱۳۹۰
- دی ۱۳۹۰
- آذر ۱۳۹۰
- آبان ۱۳۹۰
- شهریور ۱۳۹۰
- مرداد ۱۳۹۰
- تیر ۱۳۹۰
- خرداد ۱۳۹۰
- اردیبهشت ۱۳۹۰
- فروردین ۱۳۹۰
- اسفند ۱۳۸۹
- بهمن ۱۳۸۹
- دی ۱۳۸۹
- آبان ۱۳۸۹
- مهر ۱۳۸۹
- شهریور ۱۳۸۹
- مرداد ۱۳۸۹
- تیر ۱۳۸۹
- خرداد ۱۳۸۹
- اردیبهشت ۱۳۸۹
- فروردین ۱۳۸۹
- اسفند ۱۳۸۸
- بهمن ۱۳۸۸
- دی ۱۳۸۸
- آذر ۱۳۸۸
- آبان ۱۳۸۸
- مهر ۱۳۸۸
آرشیو موضوعی
پیوندها
- نادر ابراهیمی
- عبدالعلي برهان
- مرگ نازلي - يگانه
- صفير سيمرغ - شيخ اخراج
- سمفوني ترديد
- سياه، سفيد، خاكستري - سميه اسدي
- حيات خلوت آزادي - خسرو
- آب و آيينه - رها
- دكتر عليرضا فولادي
- فريبا شيرواني- شاعر مهاجر
- من با خودم - سعيد كيايي
- ظهير محمودي
- مهدي سلطاني- سوشيانس
- لب خواني هاي سكوت
- احمدرضا احمدی
- داريوش مهرجويي